ساختار و کارکرد در معماری آیینی مازندران؛ مطالعه ی موردی سقانفارهای فریدونکنار
|
محمد حسن زال، میثم فلاح |
|
|
چکیده: (17896 مشاهده) |
هدف پژوهش حاضر که دادههای آن بر اساس مطالعات
اسنادی، بررسیهای میدانی باستانشناختی و مصاحبه گردآوری شده، بررسی ساختار و
کارکرد سقانفارها در مازندران است. سقانِفار بنایی است چوبی و دوطبقه که بیشتر در
بخش مرکزی مازندران و به نام حضرت ابوالفضل(ع) بنا شده است. در این پژوهش، 6 نمونه سقانفار موجود در فریدونکنار بررسی
شدهاست که تمامی آنها به دوران قاجار و بازهی زمانی 1311 تا 1326 ه.ق. تعلق
دارد. پژوهش
حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی است. نگارندگان پس از معرفی دادهها، با روش
تحلیل نظری و کمّی به تفسیر دادهها پرداختهاند. نتایج پژوهش حاکی از وجود بیانی
نمادین در ساختار و تزیین سقانفارهاست. از منظر اجتماعی، کاربران بنا جوانان
هستند. برافراشتگی بنا دارای نسبتی نمادین با سن کاربران و صاحب واقعی بنا یعنی
حضرت ابوالفضل(ع) است. نقوش مذهبی و ملی نشانهی تأثیر انگیزههای شیعی
و جنبههای پهلوانی و اسطورهای ایرانی در ساخت سقانفار است. نقشمایههای بنا،
نمادهایی از زندگی اجتماعی، اقتصاد معیشتی، نگرشهای آیینی و هویت ملی مردمان
منطقه است. هنرمند با کنار هم قرار دادن ماهرانهی این نقوش، قصد انتقال نمادین
پیامهای ملی و مذهبی به مخاطبان عام را داشته و این چیدمان، تنیدگی فرهنگ ملی و
نگرشهای مذهبی مردمان منطقه را نشان میدهد. |
|
واژههای کلیدی: سقانفارهای فریدونکنار، دوره ی قاجار، کارکردهای اجتماعی و آیینی، بررسی های باستانشناختی. |
|
متن کامل [PDF 3569 kb]
(1117 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
عمومى دریافت: 1392/3/28 | پذیرش: 1392/8/17 | انتشار: 1392/11/30
|
|
|
|
|
ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|