:: دوره 2، شماره 1 - ( 5-1392 ) ::
جلد 2 شماره 1 صفحات 71-100 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی نقش سرمایه ی اجتماعی بر میزان دانش آفرینی در میان کارکنان شرکت مدیریت تولید برق آذربایجان شرقی
محمد عباس زاده، محمد باقر علیزاده اقدم، سمیه کیکاوسی، رعنا پور محمد
چکیده:   (17397 مشاهده)

در سال­های اخیر سازمان­ها و شرکت­های مختلف، پیوستن به روند دانش را آغاز کرده­اند.بنابراین، از سازمان­ها انتظار می‌رود که با سرعت بیش­تری در خلق دانش‌های نوین (دانش‌آفرینی) تلاش کنند تا با دانش خود در رفع مشکلات و نیازهای جامعه از هر حیث بیش از پیش مفید واقع شوند. نوناکا و تاکوچی، مدل پویایی از دانش‌آفرینی را مطرح کرده‌اند. براین اساس، دانش‌آفرینی سازمانی را با ابعاد جامعه‌پذیری، بیرونی‌سازی، ترکیب و درونی‌سازی مشخص کرده‌اند. «دانش‌آفرینی» وابسته به علل و عوامل متفاوتی است؛ از آن جمله می‌توان به مقوله­ی سرمایه­ی اجتماعی اشاره کرد. سرمایه­ی اجتماعی در برگیرنده­ی مشارکت اجتماعی است که می‌تواند بازتولید فرایند دانش‌آفرینی را تسریع بخشد. بدین علت که در جامعه‌ای که فاقد سرمایه­ی اجتماعی کافی است سایر سرمایه‌ها تلف می‌شوند. از این رو، موضوع سرمایه­ی اجتماعی به­عنوان یک اصل محوری برای دستیابی به دانش‌آفرینی، ضروری می‌نماید. این تحقیق به روش پیمایشی و با استفاده از نمونه­گیری طبقه­ای تصادفی در میان کلیه­ی کارکنان شرکت مدیریت تولید برق آذربایجان شرقی، با حجم نمونه 381 نفر انجام گرفته است.نتایج حاکی از آن است که میان سرمایه­ی اجتماعی با دانش آفرینی رابطه­ی مثبت و معنی­داری وجود دارد. و متغیّر­های مشارکت اجتماعی، اعتماد نهادی و اعتماد میان شخصی توانسته­اند در مجموع 36 درصد از واریانس دانش آفرینی را تبیین کنند.

واژه‌های کلیدی: دانش آفرینی، مشارکت اجتماعی، اعتماد میان شخصی، اعتماد نهادی.
متن کامل [PDF 766 kb]   (637 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1391/11/20 | پذیرش: 1392/3/12 | انتشار: 1392/5/30


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 2، شماره 1 - ( 5-1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها