:: دوره 3، شماره 1 - ( 5-1393 ) ::
جلد 3 شماره 1 صفحات 29-52 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی رابطه ی دینداری و خودشکوفایی
سیدعلیرضا افشانی، یاسین خرم پور، سجاد ممبینی
دانشگاه یزد
چکیده:   (27573 مشاهده)

هدف از نگارش مقاله­ی حاضر تبیین نظری و تجربی رابطه­ی دینداری و خودشکوفایی است. این مطالعه از نوع پیمایشی است و جمعیت آماری آن را دانشجویان دانشگاه یزد در سال تحصیلی 93-1392 تشکیل ­دادند. اطلاعات مورد نیاز برای سنجه­های دینداری و خودشکوفایی با پرسش­نامه از یک نمونه­ی 260 نفری که بر اساس فرمول کوکران تعیین و به روش طبقه­ای متناسب انتخاب شدند، به دست آمد. آزمون­های اعتبار و پایایی مؤیّد اعتبار و پایایی بالای سنجه­ها بود. بر اساس یافته­های تحقیق میزان دینداری و خودشکوفایی زنان بیش­تر از مردان بوده است. از نظر آماری دینداری تأثیر مستقیم و معناداری بر خودشکوفایی است، در میان ابعاد دینداری بعد پیامدی قوی‌ترین رابطه را با متغیّر خودشکوفایی داشت. البته دو بعد عاطفی و مناسکی رابطه­ی معناداری با خودشکوفایی نداشتند. هم­چنین برای تبیین ارتباط میان دو متغیّر از الگوسازی معادلات ساختاری (SEM) استفاده شد که ضریب تأثیر 21/0 نشانه­ی رابطه­ی مستقیم این دو متغیّر است.

واژه‌های کلیدی: خودشکوفایی، دینداری، بعد پیامدی، دانشجویان.
متن کامل [PDF 549 kb]   (3356 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: 1392/8/18 | پذیرش: 1393/2/14 | انتشار: 1393/5/30


XML   English Abstract   Print



بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.
دوره 3، شماره 1 - ( 5-1393 ) برگشت به فهرست نسخه ها