|
|
|
 |
جستجو در مقالات منتشر شده |
 |
|
2 نتیجه برای محمودی پاتی
فرزین محمودی پاتی، عامر نیک پور، مسعود یمینی فیروز، دوره 3، شماره 1 - ( 5-1393 )
چکیده
هدف تحقیق، ارزیابی جوّ سازمانی شهرداری آمل و سازمانهای تابعه و اهمیت آن در مدیریت شهری است. جامعهی آماری را کلیهی کارکنان سازمان شهرداری و سازمانهای وابسته به آن تشکیل میدهند(280 نفر). روش انجام تحقیق، پیمایشی از نوع تحلیلی بوده و به لحاظ هدف، کاربردی و روش جمع آوری اطلاعات، میدانی بوده است. ابزار گردآوری اطلاعات پژوهش را پرسشنامهی استاندارد جو سازمانی(OCDQ) هالپین و کرافت(1963) تشکیل میدهد. میزان آلفای کرونباخ بهدست آمده برای پایایی پرسشنامه جوّ سازمانی (84/0)گزارش شد. در تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون کالموگراف اسمیرنف، آزمون t مستقل و تحلیل واریانس(ANOVA) استفاده شده است.
نتایج تحقیق نشان داد جوّ سازمانی در میان سازمانهای مورد مطالعه تفاوت معنیداری بایکدیگر دارند(000/0p=). در میان سازمانهای مورد مطالعه به ترتیب، سازمان پسماند (93/7 ± 35/88) و سازمان فاوا (52/13 ± 92/55) بالاترین و پایینترین میانگین را نسبت به جو مطلوب سازمانی دارا هستند. از لحاظ جنسیت (725/0p=)، تأهل (268/0p=)، گروههای سنی (767/0p=)، تحصیلات (587/0p=)، سابقهی کاری (258/0p=) و وضعیت استخدامی (412/0p=) نیز نتایج تحقیق نشان داد که میان متغیّرهای جو سازمانی شهرداری آمل و سازمانهای تابعه تفاوت معنیداری وجود ندارد (05/0p>). به طور کلی یافتهها نشان داد که وضعیت جو سازمانی شهرداری آمل (13/75 = ) و سازمانهای وابسته (13/77 = ) از سطح ایده آل خود فاصله دارند (128- 100= ).
فرزین محمودی پاتی، سجاد فلاح زاده، دوره 7، شماره 2 - ( 8-1397 )
چکیده
هدف اصلی مقاله حاضر، تبیین روابط مستقیم و غیرمستقیم کلیدی ترین موانع مشارکت شهری در ایران نسبت به یکدیگر است. به همین منظور از روش مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) و روش تجزیهوتحلیل قدرت نفوذ و وابستگی (MICMAC) با تکیهبر منطق فازی استفاده شده و روش تحقیق مقاله نیز توصیفی و تحلیلی است. یافتههای مقاله حاکی از وجود 12 مانع کلیدی مشارکت شهری در ایران در زمینههای مدیریتی- حرفهای، ساختاری- قانونی، نهادی- سازمانی، اجتماعی- فرهنگی و اقتصادی- رفاهی است. نتایج تحلیل یافتهها نشان میدهد که روابط میان این موانع از یک ساختار پلکانی پنج سطحی برخوردار است که در پایین ترین سطح پلکان، موانع ساختار برنامهریزی متمرکز و آمرانه و نبود نگرش مشارکتی (6)، ضعف در قوانین و مقررات مرتبط با مشارکت در حوزههای مالی و نظارتی (5) و کمبود آموزشهای لازم در زمینه حقوق شهروندی و مشارکتی (8) بهعنوان پایه موانع مشارکت شهری در ایران تعیینشدهاند. در بالاترین سطح نیز عدم اعتماد مردم به مسئولین شهری (10) قرار دارد. همچنین نتایج تحلیل یافتهها بیان میکند که مانع ساختار برنامهریزی متمرکز و آمرانه و نبود نگرش مشارکتی (6) بهعنوان مستقلترین و مطلع نکردن شهروندان از طرحها و برنامهها و اطلاعرسانی نادرست (2) بهعنوان وابستهترین متغیر نقش بازی میکنند.
|
|
|
|
|
|